(من دو بار گریستم)
Bir uzak şehirdeysen; yağmur yağıyorsa
Buğulanmış camlara adımı yazıyorsan
اگر در شهر دوری هستی؛ اگر باران می بارد
اگر بر پنجره های بخار گرفته نامم را می نویسی
İtiraftır bu şarkım; dinle hala seviyorsan
اگر سیگاری روشن کرده و خیال ها می پرورانی
اعترافی ست این ترانه ام؛ گوش کن اگر هنوز دوستم می داری
Bir mavzer patlıyordu yüreğimde
Ben iki kere ağladım
شاید تو در چشمانم اشکی ندیدی؛ اما آتشفشانی در قلبم منفجر می شد
قلبت به سان پرنده ای در دستانم بال و پر زد
من دو بار گریستم.
....
Varsın olsun sen beni zalim bil
Ben hala unutmadım o yağmurda ıslandığımız sokağı
Ve ayrıldığımız kaldırımı
İşte o kaldırım çiğnedi benim hayatımı
Hiç bir yağmur ıslatamadı yüreğimi senin göz yaşların kadar
.Sakladım kendimi
Gücüm yoktu seni kucaklıyacak ve bir ömür taşıyacak kadar
Kaldıramadım belki bu ağır sevdayı
Ağlıyordun ben giderken; Göz yaşlarında boğuluyordum
Seviyor söyleyemiyordum
Hayallerini yıkıp gidiyordum; Biliyordum
Küllerin ellerimdeydi sanki; Yanıyordun
Arkama bakmadan gidiyordum
Mecburdum; Seni terk ediyordum
Beni anlamadın
Giderken sen bir defa belki ben iki kere ağladım
İki kere ağladım
باشد . عیبی ندارد؛ تو مرا ستمکاره بدان
من هنوز آن خیس شدن در کوچه ی بارانی را از یاد نبرده ام
و پیاده رویی را که آن جا از هم جدا شدیم
همان پیاده رو زندگیم را زیر پا نهاد
هیچ بارانی به قدر اشک های تو قلبم را خیس نکرد
خویشتن داری کردم. توانایی در آغوش کشیدن تو و یک عمر حمل کردنت را نداشتم
شاید هم این عشق بزرگ(سنگین) را تاب نیاوردم
وقتی می رفتم می گریستی؛ در اشک هایت غرق می شدم
"دوستم دارد" نمی توانستم گفت. خیال هایت را فرو می ریختم و می رفتم
یک زندگی را آتش می زدم. می دانستم
خاکسترت گویی در دستانم بود. می سوختی
بدون این که پشتم را نگاه کنم، می رفتم. مجبور بودم. تو را ترک می کردم
مرا نفهمیدی. وقتی می رفتم شاید تو یک بار
ولی من دو بار گریستم. دو بار گریستم.
Hasret bir deli rüzgar gibi
Savurup yakıyor bedenimi
Bırakıp gittiğin günden beri
Vuruyor dağlıyor ciğerimi
حسرت چون بادی دیوانه؛ می پراکند و نابود می کند جسمم را
از روزی که ترک گفتی و رفتی؛ می زند و داغ می زند بر جگرم
Belki yaş görmedin sen gözlerimde
Bir mavzer patlıyordu ciğerimde
Kuş gibi çırpındı kalbin ellerimde
Ben iki kere ağladım
شاید هم اشکی در چشمانم ندیدی؛ اما آتشفشانی در قلبم منفجر می شد
قلبت به سان پرنده ای در دستانم بال و پر زد
من دو بار گریستم
Hiç bir şey sızlatmadı yokluğun kadar
Yıllardır yüreğimde hatıran kalar
Yangınlar yakmadı gözlerin kadar
.Ben iki kere ağladım
هیچ چیزی مرا به اندازه ی نبودنت به زاری وا نداشت
سال هاست که خاطره ات در قلبم مانده است
آتش ها به اندازه ی چشمانت به آتشم نکشید
من دوبار گریستم.
Fatih. Kıssaparmak
در این وبلاگ میتونید از مطالب وعکسها در مورد زبان آذری و ترکی استامبولی و همینطور عکسهای مختلف استفاده کنید.در ضمن طراحیها و نقاشی های خودم و بعضی از هنرمندای دیگرو میتونید ببینید .